WV goes Ardennen!

Na lang wachten en er reikhalzend naar uitgekeken te hebben was het dan eindelijk zo ver. De WV ging naar de Ardennen. Het is een behoorlijk stukje rijden, maar dan heb je ook wat.

Voor het eerst een grote activiteit na de zomervakantie zodat ook de nieuwe WV-ers konden wennen. hoewel het weer niet altijd mee zat is het toch een geweldig weekend geworden en hebben we prima genoten. We gaan niet alles verklappen. Daar moet je maar het verslag voor lezen. Ook staan de foto’s op de site. Ga ze snel bekijken want het was prachtig!

Daar gingen we dan. Al een jaar er naar uitgekeken te hebben gingen

Mark, Remco en ik (Jochem) vrijdag 25 oktober naar het station om richting Utrecht te reizen. Wij gingen eerder weg dan de anderen, omdat we anders niet uitkwamen met het vervoer. De rest ging ‘s avonds om 18:00 uur met Glen en Sip met de auto richting België. In Utrecht stonden Jiska en Roos (2 dames van het YMCA survival- team) ons op te wachten, om samen met ons naar het prachtige, herfstkleurige Ardennen te rijden. Onderweg hebben we Ankie (de 3e dame van het survival team) opgepikt in Breda. Het was een lange zit voor ons allen, maar we hadden een hoop gezelligheid bij ons!

Na zo’n 4 uur rijden kwamen we dan eindelijk aan in Les Fauvettes. Daar gingen we boodschappen in slaan voor het avondeten en het ontbijt voor de volgende dag. Na het boodschappen doen kwamen we bij het kampterrein aan van de YMCA. Een mooi terrein in  het bos. Een grote open plek waar ongeveer 10 houten hutjes stonden. In het midden van het terrein stond een kampvuurplek. Verderop liep een beekje te kabbelen.

Het was voor ons tijd om te koken. Na een goede maaltijd hebben we lekker bij de openhaard gezeten en gewacht tot dat het andere gespuis binnen zou komen. Op een gegeven moment zagen we 4 lampjes uit de bosjes tevoorschijn komen. Het regende ondertussen ontzettend hard buiten. Maar de overige Wildevaarders konden nooit zo snel al in de Ardennen aangekomen zijn. 4 mensen kwamen onze blokhut binnengelopen. Een man, een vrouw en 2 kinderen. Ook zij waren aan het survivallen in het gebied waar wij ons bevonden. De vrouw bleek vroeger samen met onze Sip survival- begeleiding te hebben gegeven. Ze wist van de locatie af en daarom hoopte ze dat ze onder de Abri (de overkapte keuken) konden slapen. Daar konden ze terecht met hun tentje. Mooie gesprekken zijn ontstaan en de tijd ging sneller voorbij. EINDELIJK! Daar kwamen de andere aan. lekker bijkletsen, een biertje drinken met een chippie, en daarna toch echt de snurkzak in.

 

De volgende ochtend werden we hééééééérlijk gewekt door Glen en Sip. Die 2 stonden met pannen en pollepels in ons hutje te rammen en irritant te doen. Binnen 10 minuten in de eetzaal om lekker van het versgebakken brood van de bakker te smikkelen. Daarna kregen we het programma te horen. We gingen ABSEILEN EN KLIMMEN! Whoeeehoee! Met een kompas en kaart werden we er op uit gestuurd. Zie je het al voor je? Wildevaarders met een kompas en een kaart? Dat kan niet goed gaan..

En dat ging het ook niet. een route waar we ongeveer een uur over hadden moeten doen, deden wij 3 uur over. Later heeft Sip ons opgepikt en werden in groepjes van 3 gebracht naar de locatie waar we gingen klimmen en abseilen. Boven op de rots waar we vanaf gingen abseilen of op gingen klimmen stonden Roos, Ankie en Jiska ons al op te wachten. Zij gaven ons instructie over hoe wij onszelf moesten zekeren en hoe we van de rots moesten stappen. Omdat het zo hard regende, was de rots behoorlijk glad. Best vervelend dus omdat je daardoor weinig grip had. Het was echt een geweldige uitzicht.. even slikken als je naar beneden ging, maar het was een enorme kick! Het is misschien wel leuk om erbij te vertellen dat deze rots 23 meter hoog was!! Vervolgens zouden we weer verder gaan lopen. Daar zouden we op locatie een zeiltje spannen en in de openlucht gaan overnachten. Omdat het zo hard regende hebben we met z’n alle besloten weer terug te gaan naar het YMCA kampterrein. Wanneer we uitgeklommen en geabseild waren, moesten we weer terug lopen naar de basis. We kwamen rond 21:00 uur terug. Daar gingen we onze welverdiende maaltijd eten. Bivak-bommetje heette het culinaire gerecht. In aluminiumfolie stopte je dan wortel, ui, aubergine, spekjes en kruiden. Dat vouwde je tot een pakketje en legde je boven op het vuur. Iedereen zijn/haar batterijen waren behoorlijk leeg na het intensieve geklauter en geloop. Daarom was het echt een cadeautje om weer lekker (met een dak boven ons hoofd) in onze slaapzak te kruipen en van onze rust te gaan genieten.

 

Het was een leuk maar kort weekend, grenzen zijn verlegd en blaren zijn op de tenen tevoorschijn gekomen! Alles wat je van een survivalweekend verwacht!

Iedereen ontzettend bedankt.

Link naar de foto’s: http://www.christofoorzeeverkenners.nl/media/fotos/nggallery/wv-goes-ardennen

 

Groetjes,

Namens de Wildevaart

Jochem Gijsman

Christofoor Zwolle 2020 | volg: Twitter Facebook YouTube LinkedIn RSS | mail: Christofoor Zwolle | Inloggen | webmail